Quote: Die Beseitigung der Gefahr besteht nicht darin, daß man ihn in unbefriedigtem Zustand herumlaufen läßt, bis er Verbrechen begeht, und ihn erst dann einsperrt, wenn es zu spät ist, sondern darin, daß man ihn zum nutzvollen Mitbürger macht. Und das kann man nur tun, indem man ihm in harmloser Weise die Erfüllung seiner Sexualwünsche ermöglicht.
Considers that the law cannot legislate sexual morality and that society has no right to intervene in violations of the law which do not infringe on the rights of others (e.g., prostitution or pornography). The Speijer report, an analysis of the penal code and its relationship to sexual behavior in the Netherlands, is examined as a modern and enlightened approach.
NIKS: Dr. E. Brongersma heeft het pleidooi, in 1975 voor de Hoge Raad gehouden in de zaak van Wil J., nu tot artikel omgewerkt. Het [artikel] betoogt dat seksuele handelingen met kinderen, van welke leeftijd ook, mits ze bezield worden door tederheid, genegenheid of liefde, en als zodanig door het kind zijn ervaren, niet bestempeld kunnen worden als "ontucht" en dus niet onder het wettelijk verbod vallen. De Hoge Raad heeft dit standpunt niet aanvaard. Toch is veel van het hier aangevoerde van betekenis voor pleiters in soortgelijke strafzaken.
DD: Een overzicht van de discussie over de zedelijkheidswetgeving, waarin de auteur duidelijk zijn eigen mening door laat schijnen. Duidelijk verouderd, daar het is gebaseerd op de situatie voor de nieuwe zedelijkheidswetgeving van 1991, en zelfs het eerste voorstel daartoe uit 1984. Bevat wel een goede argumentatie tegen leeftijdsgrenzen, maar ook dit is verouderd, daar het zich op onderzoek baseert, en daarbij (noodzakelijkerwijs) alleen onderzoek van voor 1980 meeneemt - geen Constantine, Sandfort, Rind, Baurmann, om over de sindsdien aan het licht gekomen negatieve onderzoeken maar helemaal te zwijgen.
Nicht der Gehalt an Sexualität einer Handlung, sondern ihr Gehalt Liebe und Zärtlichkeit einerseits, oder an Zwang, Mißbrauch der Abhängigkeit andererseits müsse bestimmend sein für die Nicht-Anwendung des Strafgesetzes. Daß unser Strafgesetz das Recht des Kindes schützt, nein zu sagen zu dem Erwachsenen, der verlangt sexuell intim mit ihm zu werden, ist gut. Daß dieses Gesetz zu gleicher Zeit dem Kind das Recht abspricht, auch ja zu sagen, war gemeint als Schutz, ist aber verwerflich.
Legal & other manifestations of aggression against pedophiles are a rather recent phenomenon in Western society, dating back only to the last century. In former periods, children were considered sexual beings & treated as such. Cultural changes led to the myth of the 'innocent' (ie, asexual) child, & this made the adult who approached a child with sexual intent appear to be criminal. Research into the effects of nonviolent sex with consenting children has shown that such activities are harmless. The general public, however, is unwilling to accept this fact. All kinds of arguments are invoked against pedophilia (that sex is not fitting for children, boys will become homosexual by having sex with men, children do not want sex play with adults, the relationship is unequal with the adult always dominating the child, children are traumatized by sex, children are brought into conflict with the norms of society, etc.) & every time such an argument proves to be wrong, a new one is immediately produced. The real motive underlying this attitude is analyzed. It might be that individuals are so violently disposed against pedophiles because, although pedophile tendencies are present in every adult, these tendencies are culturally taboo & become deeply repressed, provoking violent emotions whenever they are touched upon.
Op 13 november 1990 nam de Tweede Kamer een voorstel aan tot wijziging van de zedelijkheidswetgeving. Op 15 oktober 1991 nam de Eerste Kamer het wetsontwerp aan. Hier een samenvatting en bespreking.
Bijna twee jaar geleden deed Justitie met een forse politiemacht een inval in een Rotterdamse woongroep. Er waren verdenkingen van ontucht met kinderen en het vermoeden dat er kinderporno werd geproduceerd. De auteur onderzocht op verzoek van de rechter-commissaris het geval. Dit rapport geeft een beeld van de vage grenzen tussen ontucht met minderjarigen en een verantwoorde seksuele voorlichting in een voor velen afwijkende opvoeding. De conclusie rechtvaardigt de indruk over de zware ingreep van justitie: overheidsterreur. In september 1987 kwam de uitspraak van het gerechtshof: vrijspraak. Er was dus ook volgens de rechters geen sprake geweest van ontucht.
Cite (Sandfort): Gibbens en Prince, die onderzoek deden naar het effect van gerechtelijk onderzoek, vonden dat in de gevallen waarin het kind hier wel bij betrokken was geweest, er vaker sprake was van duidelijke stoornissen. Ook herstelden deze kinderen langzamer dan kinderen die niet bij gerechtelijk onderzoek waren betrokken.
Cite (Brongersma): Bij een onderzoek in Engeland bleek 56 procent van de kinderen die niet op de terechtzitting moesten verschijnen vrij snel over de schade heen te komen, doch slechts met achttien procent van degenen die wel op de rechtbank gehoord waren was dit ook het geval.
PRD: Rightly condemnatory towards coercion and violent abuse, but in general a relatively balanced and interesting look at the decision-making process behind judicial sentencing for child-abuse and incest in the British courts.
München: Nach der letzten Sexualstrafrechtsreform von 1969 und 1973 konstatiert Jäger: 1.) Die Reformen sind bei der Entkriminalisierung des Tatbestandskatalogs hinter ihrem Programm zurückgeblieben. 2. Zwischen Sexualwissenschaft und Sexualstrafrecht ist eine kriminalpolitisch schwer erträgliche unüberbrückte Kluft erkennbar. 3. Es drängt sich die Zweifelsfrage auf, ob bei sexueller Devianz Strafe, zumal behandlungsloser Freiheitsentzug, wirklich ein adäquates Mittel sozialer Kontrolle ist. "Die Besorgnis, daß das Strafrecht das psychosoziale Geschehen in seiner Komplexität nicht in den Blick bekommt, verstärkt jedoch insgesamt Zweifel an einem Sanktionensystem, das keine Möglichkeiten eröffnet, auf das, was in der sexuellen Handlung nur symptomatisch wird, konstruktiv einzugehen". "Am schwierigsten wird es sein, ... das Pädophilieproblem kriminalpolitisch neu und vorurteilsfrei zu überdenken. Die Möglichkeit, daß Emotionen die rationale Diskussion blockieren, ist hier jedenfalls besonders groß. ... Äußerst kompliziert ist auch die vom Gesetzgeber zu bestimmende Grenze zwischen Freiwilligkeit und Gewalt, deren Überschreitung die pädophile Handlungsweise zu einer Art von Freiheitsdelikt werden läßt."
This paper is based on in-depth historical and sociological research (Killias 1979) exploring the conditions under which societies forbid sexual activities between persons under a certain age, where age is the only criterion for prohibition.
München: "Die Modernisierung des Sexualstrafrechts von 1973 hat zwar die kriminalpolitische Diskussion zum Erliegen gebracht, jedoch die Fragwürdigkeit dieser Vorschriften unberührt gelassen. Viele Formen der Prostitution, Pornographie, Exhibition und Pädophilie bleiben (insoweit gewalt- und nötigungsfrei) als moralwidrig pönalisiert, ohne daß die empirische Frage nach Schaden und Opfer gestellt würde." Zurecht viel zitierter rechtssoziologischer Grundlagenartikel.
Introduction: On July 29, 1994, seven year old Megan Kanka accepted the invitation of a convicted sex offender to enter his home to play with his puppy. When the man was charged with raping and strangling little Megan, members of her New Jersey neighborhood seized on a common sense solution: people should be told if a sex offender lives in the area.
In a single week, 100,000 New Jersey residents signed petitions in support of such a law. The state assembly declared a "legislative emergency" and rushed a bill through without hearings. On October 31, 1994, just three months after Megan's death, the governor made national headlines by signing the community notification act that came to be known as Megan's Law. Hardly pausing to see if such legislation reduces victimization rates, 41 additional states and the federal government have enacted community notification statutes since Megan's death.
While these statutes are clear political winners, their effect on neighborhoods is less certain. Notification efforts can lead to cumbersome administrative problems, debate over issues irrelevant to public safety, and the reduction of interventions more likely to protect the community. Notification also increases the de facto sentence by adding a negative collateral consequence to the conviction. This article discusses the factual underpinnings of sex offender notification and some frequently overlooked complexities.
Conclusion: Legislation passed in the emotional aftermath of horrifying crimes is not the best path to a safe society. The time and money presently directed toward maintaining offender databases and designing notification schemes should be redirected to create and expand high quality treatment regimes. Treatment should be part of the sentence for people convicted of sex crimes, and available for those who identify themselves independent of the legal process. Trained counselors can detect emotional backsliding before it leads to completed actions, and they can intervene more effectively than barely informed neighbors. Long term therapy and strategies designed to normalize and reintegrate the lives of offenders in the community are the most promising path to neighborhood safety.
The synonym for heresy in today's pluralistic and ecumenical theology is sex. In the church, heresy pertains to masturbation, contraception, abortion, legal prostitution, homosexuality, children's sexuality, women priests and married clergy. ... However, where ecclestical authority fails, secular authority succeeds. The law steps into the shoes vacated by the church and, wearing them, pursues with inquisitorial zeal the eradication of sexual heresy.
PRD: Account of the trial and police harrasment of a PIE campaigner, who was later aquitted of false charges of 'indecent assault'.
Introduction: I have been invited to speak to this symposium about sexual privacy in relation to paedophilia, the very idea of which may seem mind-bogglingly bizarre and exotic. How could paedophiles, whose sexual activity is not just abhorred but severely penalised in the criminal law, have valid claims to make concerning sexual privacy?
The answer, so far as my approach today is concerned, is twofold.
Primarily I will be suggesting that the private possession of so-called child pornography (a term which has been used by law enforcement agencies to cover a multitude of alleged sins including publicly exhibited artworks and advertising material) ought to be allowed and that its suppression owes more to the social construction of paedophiles as a category demonised for their alleged assault on innocence than it owes to any actual need for the protection of children.
Secondly, I will suggest that children themselves are being denied privacy for their emergent sexual expression as part of a related phenomenon, namely society's heavy investment in a false idea of their innocence. The idea that adults sexually attracted to children may not in fact be demonic, and that children may not be sexually innocent, logically suggests a third area of privacy interest and debate in terms of society's attitude to non-coerced adult-child sexual encounters. This third area lies beyond the scope of what I will be addressing directly: my hope is that participants will ponder it in their own minds in the light of the issues advanced via my two-part approach.
Cite (Brongersma): Störzer vermeldt een onderzoek onder 33 door de politie verhoorde kinderen; bij 31 traden storingen op, uiteenlopend van gewichtigdoenerij tot zelfmoordpoging.
München: Dieses Buch beleuchtet kritisch die juristischen Aspekte des §176 StGB bezüglich einvernehmlicher pädosexueller Kontakte.
Cite (Brongersma): In Duitsland bevond Körner dat tien procent van de verhoorde kinderen beschadigd was door de seksuele omgang, en bijna dertig procent door het verhoor.