Cite (Martinson): In Scandinavia, where sex education is strongly supported and provided from a young age, Hoffmeyer observes that cognitive sex education given to children at a very young age is not successful. Young children tend to "forget" what has been told them and are equally surprised each time they are told.
Viewed by many as the first line of defense against child sexual abuse, child sexual abuse prevention (CSAP) programs have proliferated in the past decade with millions of children in the United States and Canada, some as young as 2 and 3 years of age, having been exposed to them. Often promoted as safety programs, promoters of CSAP programs usually assiduously avoid any explicit references to sexuality both in the promotion of the programs to parents as well as in the program content and materials. The absence of explicit discussions of sexuality however, when combined with the very negative messages presented regarding sexual abuse, may very well be promulgating an anti-sexual message to children for whom CSAP programs represent their only source of adult-sanctioned discussions of sex. With some programs now explicitly warning children that sexual activity with peers may be abusive, it appears we have returned to an era when childhood sexuality was viewed as an aberration, rather than a natural developmental process. This paper examines the antisexual messages, explicit and implicit, found in some of the more commonly used CSAP programs and discusses the ramifications for the development of a healthy sexuality in childhood adolescence and adulthood.
Verslag van een inhoudsanalytisch onderzoek van de 21 voorlichtingsboekjes die de NVSH van 1946 tot 1972 heeft uitgegeven. De bedoeling was om aldus de veranderingen on het spoor te komen die de opvattingen die in deze boekjes verwoord worden, ondergaan hebben. Centraal hij het onderzoek stond het begrip seksuele liberalisering.
Jongeren moeten in een seksueel contact veilig vrijen, onderhandelen, praten, grenzen aangeven, expliciet zijn. Veilig vrijen vergt van jongeren handelingsvaardigheden die zij niet van huis uit meekrijgen. In dit artikel staat de vraag centraal, hoe en waarover jongeren met hun ouders praten over seksualiteit, en in hoeverre seksualiteit een gespreksonderwerp is tussen de generaties. De auteurs laten aan de hand van een kwalitatief onderzoek zien dat zowel bij jongeren als bij ouders een ambivalente houding ten opzichte van seksualiteit een open communicatie in de weg staat. Deze ambivalentie laat zich vertalen in terughoudendheid ten opzichte van elkaar, en in communicatie in algemeenheden. Ondanks een toegenomen openheid blijft het terrein van seksualiteit in de opvoedingscontext nog steeds problematisch.